बृक्षारोपण

रचना ः श्यामसुन्दर श्रेष्ठ सहृदयी

चाल्नाखेलको विरुवा चुन्नीखेलमा लगियो ।
बाँच्ने हो कि होइन रोप्न चाहिं रोपियो ।।१।।

एक फिटको प्वाकल खनी माटो त्यहीं पुरियो ।
बालुवा झैं माटो रैछ मन त्यसै तुरियो ।।२।।

तारबार पनि चाहिन्छ विरुवा रोप्ने ठाउँमा ।
जतासुकै फोहरैफोहर देखिन्छ त्यो गाउँमा ।।३।।

राजधानीको नजिक पनि गाउँ अति बिकट छ ।
देख्दा लाग्छ यो ठाउँमा विकास धेरै टाढा छ ।।४।।

पोखरी पनि खनियो अतिथि स्थल छानियो ।
युवाहरुको जोश जाँगर अति राम्रो मानियो ।।५।।

रमाइलो लाग्यो मलाई यो दिन यो ठाउँ ।
विकास हुन्छ अवश्य नै मिले सवै यो गाउँ ।।६।।

२०६६।५।१ काठमाडौं ।